logo KlasaOmega

Aktualności

Archiwum aktualności
logo KlasaOmega

Klasa omega

Omega – trzyosobowa klasa jachtów żaglowych typu slup, obecnie wykorzystywanych głównie w regatach. Długa na 6,20 m i szeroka na 1,80 m, otwarto pokładowa konstrukcja, została zaprojektowana przez Juliusza Sieradzkiego w latach 40 w okupowanej Warszawie. Zbudowana pod kątem zgodności z popularną wtedy klasą „H”. Obecnie spotykane konstrukcje to rozwojowe wersje prototypu, wykorzystujące nowe materiały i rozwiązania, nadal budowane jednak wg. zarysowanych przez konstruktora planów. Pomimo upływu lat, łódka pozostaje jedną z najszybszych i najatrakcyjniejszych klas regatowych w Polsce. Umożliwia ściganie na wszystkich dostępnych akwenach, od małych jezior i rzek po otwarte morze.

Co roku na Omegach rozgrywane jest mnóstwo regat, a także prowadzonych jest kilka cykli. Największy jest Puchar Polski, a oprócz tego regionalne ligi, takie jak Puchar Śląska, Puchar Ziem
Zachodnich czy Podlaska Liga Regatowa. Największą imprezą sezonu już od wielu lat są Mistrzostwa Polski, przyciągające na start nawet 60 i więcej załóg. Podczas regat flota łódek podzielona jest na 2 grupy: Standard i Sport (na imprezach poza Pucharem Polski najczęściej występuje tylko klasa Standard). Najważniejsze różnice między tymi klasami to wykorzystanie spinakera i trapezów dla jednego załoganta oraz nieco niższa waga „Sportów”. W praktyce łódki w obu flotach to te same konstrukcje, jedynie noszące nieco inny takielunek i ew. dociążone do startów w „Standardzie”;.

Regaty Omegi od lat przyciągają do siebie szerokie grono żeglarzy. Łódka jest na tyle łatwa w obsłudze, sprawna i bezpieczna, że bez problemu odnajdują się na niej nawet początkujące załogi. Równocześnie duża prędkość, zwrotność, a także wysoki poziom rywalizacji od lat przyciągają na nasze regaty znakomitych zawodników z innych klas, szukających nowych wrażeń i solidnego ścigania.

nurt rzeki i kierunek rzeki wyznacza nam cele

Polski Związek Klasy Omega działa w formie stowarzyszenia. Jest dobrowolnym zrzeszeniem żeglarzy uprawiających żeglarstwo na jachtach klasy „Omega” i opiera swoją działalność na pracy społecznej członków. Celem działania związku jest upowszechnianie żeglarstwa na klasie Omega, integrowanie środowiska skupionego wokół klasy, organizowanie działalności sportowej oraz krzewienie kultury fizycznej i aktywnego spędzania wolnego czasu.

siedziba

Polski Związek Klasa Omega
ul. Melchiora Wańkowicza 2/17; 10-684 Olsztyn
NIP: 739-334-14-85

Adres do korespondencji

Polski Związek Klasy Omega
Daniel Sokołowski
ul. Brylowska 2/16, 01-216 Warszawa
info@klasaomega.pl
tel.: 507 135 366

Konto bankowe

Bank PKO BP Elbląg
Numer rachunku: 66 1020 1752 0000 0602 0066 4094

zarząd stowarzyszenia

  • Prezes: Daniel Sokołowski
  • V-ce: Andrzej Osuch
  • Sekretarz: Hubert Radzimowski
  • Skarbnik: Przemysław Witkowski
  • Członek Zarządu: Adam Perczyński

Komisja Rewizyjna

Członek komisji rewizyjnej: Paweł Piepiora
Członek komisji rewizyjnej: Krzysztof Turza
Członek komisji rewizyjnej: Stefan Kalinowski

Sąd koleżeński

Członek sądu: Jakub Pankowski
Członek sądu: Radosław Stachurski
Członek sądu: Waldemar Biały
Członek sądu: Jakub Pankiewicz
Członek sądu: Jan Anasiewicz

Komisja Techniczna

Główny mierniczy klasy: Ryszard Gralak

Przepisy techniczne dla klas Omega Sport i Standard, obowiązujące w regatach organizowanych pod egidą Polskiego Związku Klasy Omega. Przepisy są wersją rozwojową oryginalnych planów Omegi Juliusza Sieradzkiego. Oprócz tego inne przydatne dokumenty opisujące kwestie techniczne oraz zasady obowiązujące podczas regat.

Zakładka w budowie

Nie ma chyba w Polsce żeglarza, szczególnie na śródlądziu, który na drodze swojej żeglarskiej kariery nie spotkał by się z Omegą. Popularna „Omka” to dziś konstrukcja kultowa. Wychowały się na niej całe pokolenia żeglarzy turystów i regatowców. Służyła do wszystkiego. Była wszechstronna. W 2002 roku obchodziliśmy sześćdziesięciolecie klasy Omega w Polsce. Klasy jedynej w swoim rodzaju.

Początki bywają trudne…

Można śmiało stwierdzić, że Omega nie powstałaby, gdyby nie wojna. To właśnie druga wojna światowa przerwała studia Juliusza Sieradzkiego i zmusiła go do zajęcia się zarobkowym budowaniem łodzi i jachtów. Plany nowego jachtu krystalizowały się w latach 1940-1942, aby w 1942 roku (niektóre źródła mówią o 1941r) przybrać konkretną formę w postaci pierwszego egzemplarza, wykonanego w okupowanej Warszawie, w szopie nad Wisłą, w pobliżu Mostu Poniatowskiego. Sieradzki nie budował swojej konstrukcji sam. Za pomocników miał doświadczonych żeglarzy i szkutników, takich jak Zbigniew Szymański, Mieczysław Boczar, czy Leon Jensz – znakomity polski żeglarz, uczestnik igrzysk olimpijskich w 1936r. W swojej pracy konstruktorskiej Juliusz Sieradzki, olimpijczyk z Kilonii z 1936 roku i pierwszy Mistrz Polski w klasie Finn z 1953r , wzorował się zapewne na konstrukcjach mu współczesnych. Zawistni powiadali nawet, że Omega jest plagiatem z innych klas. Duże podobieństwo wykazuje na przykład do amerykańskiej łodzi Chesapeake 20.(rys 1) Sadzę, że nie można zarzucać konstruktorowi Omegi tego, że jego konstrukcja wpisywała się w obowiązujący w tamtych latach trend. Była tylko podobna i to wszystko.
Jacht ma też swoją kartę kombatancką. Podobno pierwsze Omegi służyły do szkoleń żeglarskich członków AK i były wykorzystywane do transportu przez Wisłę, w czasie Powstania Warszawskiego.

Po wojnie, jakby naturalną koleją rzeczy, Omega wypłynęła na szersze wody. Powodów było kilka. Pierwszym i zasadniczym była niewielka ilość sprawnych jednostek pływających. Nie było na czym odbywać szkoleń, o pływaniu przyjemnościowym nie wspominając. Nie od rzeczy była też prosta konstrukcja jachtu i dostępność materiału. Poszycie kadłuba wykonywano z cienkich listewek sosnowych, układanych na szkielecie z twardszego drewna. Omegi, w oparciu o plany Juliusza Sieradzkiego, budowano wszędzie. W mniejszych i większych warsztatach, często klubowych, siłami i ze środków członków klubów. Właściwości jachtu i jego pojemność – 5 do 6 osób – predestynowały konstrukcję jako wymarzony jacht szkoleniowy, co bezpośrednio miało ogromny wpływ na ilość budowanych jednostek i ich powodzenie wśród żeglarzy.
Omeg używano do wszystkiego. Służyły jako jachty turystyczne. Odbywano na nich szkolenia na stopnie żeglarskie, regaty i długotrwałe rejsy śródlądowe. A sprawa nie była prosta, jako że drewnianych, słomkowych konstrukcji nie można było zaliczyć do szczelnych i suchych, a płaski pokład dziobu i maleńki falochron były jakby zaproszeniem fali na pokład. Było to zatem bardzo mokre żeglowanie, pomimo gumowych i z „wodoodpornego” brezentu worków, powszechnie używanych do transportu odzieży. T tym okresie szczytem mody „sztormiakowej” był nieśmiertelny, wykonany z gumy, radziecki kombinezon przeciwchemiczny OP-1.
W swojej karierze omega doczekała się udoskonaleń i mutacji. Wielu żeglarzy dobudowywało do jachtu kabiny, powstawały krótkie serie Bisomegi i Alfa.

W połowie lat siedemdziesiątych a konkretnie w 1974 r stocznia jachtowa w Ostródzie rozpoczęła budowę kadłuba z laminatów. Jednakże połączenie laminatowej konstrukcji kadłuba, w oparciu o wlaminowywane drewniane wręgi i podłużnice, oraz sklejkowy pokład, nie wyszło Omedze na dobre. Nowa konstrukcja, w zamierzeniu lżejsza i trwalsza, w rzeczywistości okazała się niewypałem. Ze względu na marną jakość zastosowanej żywicy była bardzo nietrwała a przy tym często cięższa niż omegi słomkowe. Sprawy nie polepszał drewniany maszt i stoczniowe żagle, szyte „na sztukę”, na które narzekali żeglarze. Nic więc dziwnego, że dalej niesłabnącym powodzeniem cieszyły się drewniane Omegi wychodzące z warsztatów renomowanych szkutników. Niewiele wniosła modyfikacja Omegi Ostródy (tak brzmiała oficjalna nazwa jachtu) z 1978 r. Sklejkowy pokład zamieniono na laminatowy. Nieszczęściem w nowej konstrukcji były grube dechy wlaminowane pod pokładami „dla usztywnienia”. Drewniany maszt i bom został zastąpiony aluminiowym, jednakże pierwsze egzemplarze, wyposażone w grubościenne i ciężkie profile, nie spełniały pokładanych w nich nadziei. Jacht, który z założenia miał ważyć około 300 kg nierzadko osiągał pół tony i więcej. Wiele z tych Omeg zostało przebudowane w klubowych warsztatach, szczególnie egzemplarze dla celów regatowych.

A była szansa…

Błędy w rozwoju konstrukcji a także kilka innych czynników były przyczynkiem do spadku popularności Omegi w tym okresie. Jacht, mający wszelkie cechy wszechstronnej i nowoczesnej konstrukcji nigdy nie został wypromowany jako klasa międzynarodowa. Nieliczne Omegi trafiły do Niemiec, Czech i byłego ZSRR. Zaprzepaszczono ogromną szansę, jaką dawała konstrukcja Sieradzkiego. I to w latach, kiedy na Mistrzostwa Polski przyjeżdżała blisko setka jachtów . A rzecz wcale nie była taka prosta jak by się wydawało. Problemów było wiele, szczególnie transportowych. To nie były czasy, w których do samochodu osobowego czy busa załoga podczepiała lekką przyczepkę i łatwo i przyjemnie podróżowała na regaty. W tamtych latach jachty jeździły w najlepszym wypadku ciężarówkami i… pociągami. W takim na przykład Olsztynie kolej podstawiała wagon na tor trasy Olsztyn-Morąg, przebiegający w pobliżu jeziora, a żeglarze na rękach nieśli Omegi na wysoki nasyp i ładowali. Wtedy tylko pomarzyć można było o wyczynie, jakiego dokonał Jarek Cieślak z Częstochowy wiele lat później, zabierając się na regaty z jachtem…autostopem. Jarek z braku pojazdu wyciągnął przyczepę z jachtem na trasę, postawił w przesiekę a sam łapał stopa, sprawdzając, czy delikwent ma hak. Z miejsca pąkując kierowcom dodatkowe obciążenie i załogę podróżował dobę ale na regaty zdążył. Czy dzisiaj komuś by się chciało?
Ze zrozumiałych przyczyn Omega musiała ustąpić pola jako jacht turystyczny. Niska wolna burta, praktyczny brak miejsc do spania i kabiny, z góry przesądzał o przegranej Omegi z szybko rozpowszechniającymi się w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych jachtami kabinowymi. I nie miał tu znaczenia fakt, że Omega była od tych konstrukcji sprawniejsza i szybsza, a żeglowanie na niej dostarczało większych wrażeń i satysfakcji.
W środowisku żeglarzy-turystów zaczęła się liczyć wygoda i „pozycja” – a tę wyznaczała kabina nad głową. Im wyższa, tym lepsza. W tym też okresie z tras regatowych wypierały Omegę konstrukcje olimpijskie i jachty klas przygotowawczych. Powszechnie ścigano się na Finnach, OK.-dinghy, FD, Cadetach i Optymistach. „Zapomniano” nawet o rozgrywaniu Mistrzostw Polski. Do łask Omega powróciła dopiero w latach osiemdziesiątych, ale to już inna bajka… CDN…

Chesapeake 20 Omega

         

Specyfikacja CHP

20

Specyfikacja

Omega

L.O.A. 20′ Długość całkowita 6,20m
L.W.L. 15’7” Długość linii wodnej Ok 5,50m
BEAM 6’7” Szerokość maks. 1,80m
SAIL AREA 250 sq.ft. Pow. żagli 15m2
MAST 33’6” Maszt około 9m
BOOM 12′ Bom 2,75m
MIN. WT. 900/950# Waga minimalna 250 kg
Rok Budowy Około 1936 Rok Budowy 1942

 

Rys.1 Faktycznie podobne. Ale czy takie same?

60 lat minęło… cz. 2

Od nowa czyli odnowa…

W swojej bogatej historii klasa Omega zasłużyła się także jako jacht regatowy. Naturalną koleją rzeczy, konstrukcja, która w latach pięćdziesiątych schodziła na wodę setkami musiała trafić do regat. Wielkie znaczenie miały tu przede wszystkim potencjalne wartości regatowe jachtu i jego rosnąca popularność, ale nie tylko.
Reaktywowany w 1946r Polski Związek Żeglarski ustalił listę regatowych klas mieczowych. Obok „Olimpijki” i „Dwudziestki”, znalazła się na niej również Omega jako klasa „H”. Nie da się o tym okresie powiedzieć, jako o okresie burzliwego rozwoju konstrukcji Sieradzkiego. Kraj ciężko podnosił się z wojennych zgliszcz, brakowało wszystkiego. Początek lat pięćdziesiątych to polityczna zawierucha wokół PZŻ – zakończona w efekcie rozwiązaniem Związku (wielu żeglarzy marzy dzisiaj o tym J) i powołaniem w jego miejsce Sekcji Żeglarskiej Głównego Komitetu Kultury Fizycznej. W tym okresie stalinowskie władze zakazały wręcz wszelkich międzynarodowych kontaktów żeglarskich a jeżeli takowe następowały, to pod ścisłą kontrola ówczesnego aparatu władzy. Opóźniło to znacznie wejście do Polski międzynarodowych klas regatowych, ale spowodowało, że Omega jako klasa „H” stała się klasą narodową.
Już od 1951 r oku rozgrywano Mistrzostwa Polski, których czynnym uczestnikiem był sam konstruktor jachtu, zajmując w 1951r drugie miejsce, a w kolejnych latach dwukrotnie zdobywając tytuł Mistrza Polski.
Szczęśliwie dla Omegi złożyło się, że przewodniczącym komisji sprzętu i urządzeń GKKF w latach 1953-1956 był właśnie Juliusz Sieradzki. Komisja zatwierdziła Omegę jako monotypowy jol narodowej klasy „H”, czego następstwem było wydanie szczegółowych planów jachtu i rozpowszechnienie ich w kraju. Na efekty nie trzeba było długo czekać. Już pod koniec lat pięćdziesiątych krajowa flotylla Omeg liczyła oficjalnie blisko 500 egzemplarzy.
Ale lata pięćdziesiąte to nie tylko pasmo sukcesów. Reaktywowanie w 1956 roku Polskiego Związku Żeglarskiego oznaczało dla Omegi Koniec kariery jako regatowej klasy „H”. Otwarcie się na zachód i wejście do kraju międzynarodowych klas żeglarskich takich jak FD, Star, Cadet czy Finn, oraz położenie nacisku na rozwój tych właśnie konstrukcji spowodowało w efekcie, pod koniec lat sześćdziesiątych, zaprzestanie rozgrywania oficjalnych Mistrzostw Polski. I trudno dziś zrozumieć, czym kierowały się ówczesne władze PZŻ. Mieli włodarze polskiego żeglarstwa wszelkie warunki, aby nie tylko nie zaprzestać rozgrywania MP, ale także wypromować klasę poza granicami kraju. Ale tak się nie stało i Omega została zepchnięta do roli jachtu szkoleniowo-turystycznego. Nie oznacza to, ze nie rozgrywano na niej regat. Wręcz przeciwnie. Ale były to imprezy o charakterze branżowym. I trzeba tu oddać hołd takim organizacjom jak LOK, ZHP czy Budowlani. To dzięki nim i regatom branżowym, często pod szyldem Mistrzostw Polski LOK czy „Budowlanych”, Omega przetrwała kilkanaście lat oficjalnego niebytu regatowego.
Tak się złożyło, że Omega odradzała się wraz z niepodległą Polską. Mazurska Operacja Żagiel z 1981 roku stała się miejscem reaktywowania Omegi jako klasy regatowej i powołaniem Żeglarskiego Związku Klasy Omega, chociaż pierwsze, po przerwie, Mistrzostwa Polski, wygrane przez Ryzarda Gralaka, odbyły się w Chodzieży już w 1980r. Stan wojenny przerwał oficjalną działalność Związku na dwa lata, ale w listopadzie 1983r., w siedzibie Bydgoskiego OZŻ zebrało się 30 miłośników klasy by powołać Związek Klasy Omega, którego pierwszym prezesem (przewodniczącym) został bydgoszczanin Jerzy Wesołowski. W zebraniu założycielskim, miedzy innymi, wziął udział Juliusz Sieradzki a także późniejsi członkowie zarządu Ryszard Gralak, Tadeusz Gajewski i Romuald Knasiecki.
Było rzeczą niemalże oczywistą, że trzon nowo reaktywowanego Związku Klasy Omega stanowili aktywni żeglarze regatowi.

W latach osiemdziesiątych na Mistrzostwach Polski „królował” Romuald „Rumek” Knasiecki, który w załodze z synem Sebastianem i Romualdem Galorem zdobywali tytuł Mistrza Polski pięciokrotnie. Dwukrotnie na „pudle” stawał Ryszard Gralak z załogą. W tym okresie podstawowym kadłubem służącym do regat były jachty wykonywane przez Jana Chomicza, Romualda Knasieckiego i Stocznię Ostróda. Co prawda ostródzkie jachty, mimo poprawy jakości, były najczęściej przerabiane zaraz po przyjściu do macierzystego klubu, to wiele z nich pływało w czołówce i zdobywało medale.
Lata dziewięćdziesiąte to dominacja „klanu Bieguńskich”. W latach 1990-1994 i później 1998-1999 siedmiokrotnie tytuł mistrza zdobywał Artur Bieguński ze Szczecinka. Dwukrotnie srebrny medal i jeden złoty zdobył ojciec Artura – Remigiusz. W latach 1997 i 2000 przypomniał o sobie Romuald Knasiecki z Bydgoszczy – znakomity żeglarz i szkutnik sam budujący swoje Omegi. Tę dominację Bieguńsko-Knasiecką przerwał tylko na rok 1995 Mirosław Majewski z Bractwa Wodnego Grudziądz.

W tym czasie Omega regatowa ewoluowała również konstrukcyjnie. Jachty zaczęto budować w oparciu o najnowsze żywice, zastosowano lepsze profile na maszty. Bez większego powodzenia (pewnie ze względu na duży koszt i szybkie zużycie) próbowano wprowadzić mylarowe żagle. Na porządku dziennym znalazły się patenty przeniesione z FD czy „470″. Zwiększyła się ilość używanych regulacji a jacht „odchudzono” do 250 kg. Tradycyjny blaszany miecz w wielu jachtach zastąpiły profile ze sklejki czy laminatu. W żegludze przy silnych wiatrach dużą pomocą dla trzyosobowej załogi okazał się wprowadzony do klasy trapez. Wszystko to spowodowało ponowne zainteresowanie się klasą żeglarzy i to zarówno młodych, jak i „starych wyjadaczy”. Wprowadzony niedawno spinaker bardzo uatrakcyjnił regaty Omeg nie tylko sportowo, ale i widowiskowo.
Ale na to zdawało by się pasmo sukcesów trzeba wylać nieco gorzkich żali. Wprowadzając te wszystkie nowinki i usprawnienia „wylano dziecko z kąpielą”. Z jednej strony – podniesiono atrakcyjność i wartości regatowe jachtu. Z drugiej zaś – pozbawiono możliwości ścigania się w Pucharze Polski żeglarzy o mniej zasobnej kieszeni. Wielu armatorów „turystycznej” wersji Omegi musiała się rozstać z regatami o Puchar Polski, gdyż albo nie stać ich było na zakup nowych jednostek, albo po prostu nie czują się na siłach pływać ze spinakerem, a z powodzeniem żeglowali by w klasie turystycznej. A przecież w latach dziewięćdziesiątych rozgrywano Mistrzostwa Polski i Puchar Polski w Omedze regatowej i turystycznej klasyfikując jachty oddzielnie.
Nie pomogła także Omedze niezrozumiała decyzja PZŻ dotycząca konstrukcji nazwanej Omega UKS i popieranej przez włodarzy PZŻ przy tworzeniu Uczniowskich Klubów Sportowych. Nie wiem, czy nie popełniono tutaj dużego nadużycia, czy nawet złamania praw autorskich, gdyż Omega UKS prawdziwą Omegą nie jest, nie była i nie będzie. Daleko jej do właściwości regatowych pierwowzoru (próbujący się ścigać UKS-ami zostawali zawsze daleko w tyle za najsłabszą nawet oryginalną konstrukcją Sieradzkiego). Co się zaś tyczy szkolenia, to Omega w mojej opinii wypada o wiele lepiej niż UKS. I do dzisiaj nie bardzo potrafię zrozumieć, o co tak naprawdę chodziło osobom, które podjęły decyzje o promowaniu Omegi UKS. Mieli przecież do dyspozycji jacht sprawdzony i popularny, który bez problemu można znaleźć w każdym żeglarskim klubie. A jak nie wiadomo o co chodzi, to wiadomo o co chodzi…

Dzisiaj Omega jest z pewnością jedną z najtańszych klas regatowych. Już za około 13 tys PLN netto można w stoczni Andrzeja Szynkiewicza w Barlinku zakupić kompletny jacht. Bardzo „wypasione” modele regatowe od „Jedrka” to wydatek rzędu dwudziestu kilku tysięcy złotych netto (koszt podzielony na załogę to kilka tysięcy na osobę). Doskonałe, choć nieco droższe Omegi robi Romuald Knasiecki w Bydgoszczy. Puchar Polski juniorów wygrała w tym roku Daniela Stankowiak na łódce wykonanej przez Jurka Stankowiaka. Natomiast wielokrotny Mistrz Polski Artur Bieguński od lat nie zmienia kadłuba od Jana Chomicza.
Innym problemem, z którym klasa musi się szybko uporać, są nie dość ścisłe przepisy klasowe. Dziś pozwalają na dużą swobodę ewentualnym budowniczym jachtu, co szczególnie pokazał ostatni sezon. Najnowsze konstrukcje projektu Eugeniusza Gintera wykonane przez niego osobiście i przez Romualda Knasieckiego, są tego najlepszym potwierdzeniem. Aby utrzymać i zwiększyć popularność klasy, trzeba wystrzegać się „wyścigu zbrojeń”. Ale także zupełnie chybionego pomysłu rozszerzenia Pucharu Polski do 16 imprez, co miało miejsce w ubiegłym sezonie. Inaczej na regatowych trasach zostanie kilku „scigantów” z grubymi portfelami i dobre wspomnienia z minionych lat. I to właśnie uściślenie przepisów klasowych i ograniczenie ilości imprez zaliczanych do pucharu, wydaje się obok ponownego wprowadzenia Omegi turystycznej, najpilniejszą potrzebą klasy. Szkoda by było zmarnować dorobek 60 lat i kilku pokoleń polskich żeglarzy. Szkoda by było atmosfery przyjaźni i świetnej zabawy, jaką stworzyli przez lata startujący na Omegach. I chociaż w klasie, jak w dobrym małżeństwie, dochodzi czasami do drobnych spięć, czy ostrzejszej wymiany zdań, to za kolejnym sezonem z tą „bandą nawiedzonych dziadków i juniorów” tęskni się jak za niczym innym.

Włodzimierz Radwaniecki

 

 

logo KlasaOmega

Regaty

  • Regaty
  • Ranking
  • Puchar Polski Standard
  • Puchar Polski Sport
  • Puchar Kaszub
  • Puchar Podlaskiej Ligii Żeglarskiej
  • Puchar Śląska
  • Puchar Ziem Zachodnich
Lp. Sternik Załoga Klub Suma Krynica Morska
M P
Zalewo
M P
Barlinek
M P
Jeziorsko
M P
Puck
M P
Żywiec
M P
Pszczyna (MP)
M P
Myślibórz (Finał)
M P
1 Knasiecki Romuald Knasiecki Sebastian, Knasiecka Martyna FutureNet 640 1100 883 1100 1100 295 1100 1130 1110
2 Gajda Michał Kołakowski Mariusz, Mach Bartek YC Rewa 569,6 982 982 391 1100 488 5111,8 496,8
3 Stachurski Radosław Stachurski Marek, Stachurski Patryk KSW Fregata Pogoria 1 568 1180 1100 784 295 784 295 12102,7 891,3
4 Perczyński Adam Perczyński Grzegorz, Zimnicki Piotr Grupa HM Olsztyn 554,7 883 295 488 488 1081 6110,5 990,2
5 Bałazy Dariusz Brzezinka Krzysztof, Palka Dawid KSW Hutnik Pogoria 552,9 391 586 295 1081 391 586 1697,5 792,4
6 Pankiewicz Jakub Osuch Andrzej, Mika Paweł Perinatea Sailing Team 551 685 488 883 784 586 784 8107,9 3100,1
7 Zimer Janusz Knasiecki Tomasz, Szeliglewska Katarzyna 546,8 295 685 1378 685 7109,2 594,6
8 Witkowski Przemysław Pawlaczyk Przemysław, Wojtkowski Szymon LIRA KKŻ Kościan 523,2 488 982 1675 1675 982 1279 10105,3 1286,9
9 Moroński Andrzej Morońska Katarzyna, Drużkowski Marcin Gronik Sailing Team 519,4 586 1378 1180 1477 1081 391 2092,3 1089,1
10 Długaszewski Zbigniew Zarubajko Aleksandra, Motłoch Daniel LKŻ Sława 497,6 1279 784 1081 1774 1894,9 1484,7
11 Grajewski Krzysztof Stec Waldemar, Wiśniok Maciej KŻ Sztorm Barlinek 488,4 1576 1081 1576 1279 2191 1385,8
12 Orwaldi Krzysztof YU Pei, Anasiewicz Jan KS Spójnia Warszawa 480,8 1675 1279 1873 1180 1675 1598,8
13 Kalinowski Stefan Gmura Sebastian, Gajdamowicz jakub Viking Człuchów 479,9 1477 1279 1477 1576 1378 1180 2684,5 1781,4
14 Mrówka Grzegorz Gil Bartosz, Haryjan Bartosz MTTiSW 451,9 1873 1477 1873 1675 1972 3178 2275,9
15 Piepiora Magdalena Gierczyńska Julia, Gierczyńska Karolina MTTiSW 448,5 1972 1576 2170 1576 1873 3276,7 2374,8
16 Markiwicz Michał Rosiński Michał, Zydek Michał AZS Politechnika Rzeszowska 440,6 1081 883 982 9106,9 1188
17 Biały Waldemar Kubas Kamila, Kubas Wojciech Monster Sailing Team 382 488 1477 2123,5 693,5
18 Bitner Grzegorz Nowa Sól 352,4 586 982 883 13101,4
19 Siwiński Tomasz Hoyn Zbigniew, Lasota Daniel CHKŻ Lok Chodzież 348,1 784 586 1378 14100,1
20 Springer Jan Kaszubowski Bartosz, Spytek Patrycja JKN RODA Gdynia 334,9 685 1279 2388,4 1682,5
21 Cieślak Jarosław KW ENIF Czestochowa 333,2 1180 1180 1477 1796,2
22 Szynkiewicz Tomasz Skowron Kamila, Ożóg Mariusz K.Ż. Sztorm Barlinek 300,3 1774 1972 1774 1880,3
23 Piepiora Paweł MTTiSW 287,7 2269 1774 2071 2473,7
24 Misiaszek Mirosław MKS Szkuner Myślibórz 280,5 391 685 2104,5
25 Pachowicz Adam MKS Szkuner Myślibórz 256,3 883 2289,7 1583,6
26 Mańczak Andrzej Karolczak Jacek, Mańczak Justyna Wodniacy Garczyn/Lamelka 225,6 1774 2071 2980,6
27 Sikorski Piotr AWF Katowice 199,4 685 4114,4
28 Kaliga Andrzej HKŻ Turawa 157,9 1576 2881,9
29 Żurawski Dariusz Szpit Jerzy, Jagusiak Leszek MKS Szkuner Myślibórz 156 1378 1378
30 Ciesielski Jakub KŻ SZTORM Barlinek 149,1 2071 2078,1
31 Staniczek Magdalena AWF Katowice 118,3 3118,3
32 Michalski Aleksander AGH 104 11104
33 Markiewicz Marcin 93,6 1993,6
34 Bokota Piotr Bokota Paweł, Bokota Konrad Susz 91 391
35 Dembiński Andrzej Port jachtowy Krapkowice 87,1 2487,1
36 Gocki Jan 85,8 2585,8
37 Mandela Grzegorz Jacht Klub Opolski 81,9 2881,9
38 Pałasz Michał 79,3 3079,3
39 Mielczarek Maciej MDK Stargad 79,2 1979,2
40 Von Cube Oleg BSV Hamburg 77 2177
41 Wiśniewski Arkadiusz 75,4 3375,4
42 Wisz Ryszard 74,1 3474,1
43 Pospieszała Dorian AKWA Augustów-Brunswick 72,8 3572,8
44 Nawrot Karol MTS Sailing Team 72,6 2572,6
45 Zatowka Jerzy KŻ SZTORM Barlinek 72 1972
Lp. Sternik Załoga Klub Suma Krynica Morska
M P
Zalewo
M P
Barlinek
M P
Jeziorsko
M P
Puck
M P
Żywiec
M P
Pszczyna (MP)
M P
Myślibórz (Finał)
M P
1 Tarasiuk Igor Sadowski Bartosz, Pawlikowski Jakub IKS Florek Sierakowice 613 295 488 1100 1100 1100 1130
2 Ortyl Kamil Gozdowski Marek, Zawadowicz Robert Vector Sails 599,8 391 295 391 1100 3118,3 2104,5
3 Sokolowski Daniel Mórawski Mieszko, Inglot Piotr Superkoszyk.pl Racing 596,3 883 295 391 295 685 295 2123,5 496,8
4 Styborski Marcin Padzik Jakub, Wawak Stanisław PG Racing Politechnika Gdańska 583,4 1100 784 685 586 488 4114,4 1110
5 Parużnik Wojciech Mrożek Jacek, Jawor Michał YC Beskid Nowy Sącz 576 685 1100 586 391 391 8107,9 3100,1
6 Szynkiewicz Andrzej Chruściel Marek, Piksa Beniamin Sztorm Barlinek 548,6 488 488 685 295 586 9106,6
7 Szwankowska Katarzyna Boroń Karol, Tabin marcin Proconet Racing Team 548,6 1081 391 784 784 982 488 7109,2 792,4
8 Turza Krzysztof Radzimowski Hubert, Nowak Marcin Gniezno 522 883 982 1180 1081 13101,4 594,6
9 Kalota Paweł Wąsowski Marek, Kowalski Bartosz YKP Warszawa 434,7 982 685 982 883 12102,7
10 Szopińska Joanna Klimkiewicz Piotr, Krakowiak Paweł YKP Warszawa 369,8 784 488 586 5111,8
11 Mordas Tomasz Jomitoka Morzyczyn 346,7 1081 1378 1697,5 990,2
12 Bienias Maciej Dąbrowski Piotr, Kamiński Jacek YKP Warszawa 342 1279 1279 1180 11104
13 Witkowski Jan 272,2 883 14100,1 1089,1
14 Praxmajer Marcin Stankiewicz Tomasz, Szafrański Bartosz KŻ Petrotechnika 266,3 1180 1081 10105,3
15 Nadolny Jerzy Chalkos Lubin 193,5 883 6110,5
16 Olejniczak Jacek CSIR Ślesin 173,2 1477 1796,2
17 Micewicz Tomasz Pielaszkiewicz Michał, Chatłas Maciej MCU Racing 170 586 784
18 Czałbowski Wiktor Jodłowskki Michał, Walczak Jan AZS Politechnika Gdańska 165 586 1279
19 Hajdukiewicz Bartosz Dymerski Kamil, Bianketti Angelo HIHI 98,8 1598,8
20 Rieck Klaus BSV Hamburg 93,5 693,5
21 Michalski Aleksander Uniwersytet Morski w Gdyni 91,3 891,3
22 Gocki Jan 85 685
23 Dobrzańska Anna 84 784
24 Klemenczak Michał 80 1180
25 Wasilewski Maciej Zaskowski Grzegorz, Pomichter Jakub Brunszwick - UKS Nord Augustów 78 1378
26 Gostkowski Paweł Wysocki Wojciech, Czaaplewska Laura UKS Wodniacy Garczyn 77 1477
27 Markowski Lech Stowarzyszenie Edukacji Żeglarskiej "Kapitan" 76 1576
Lp. Sternik Załoga Klub Suma Gowidlino
M P
Chmielno
M P
Ostrzyce
M P
Stężyca
M P
ZłotaGóra
M P
1
2
Lp. Sternik Załoga Klub Suma Sokółka
M P
Augustów
M P
Stary Folwark (Hancza)
M P
Rajgród
M P
Augustów
M P
Bryzgiel (Forte)
M P
StaryFolwark (Błekitna Wstęga)
M P
Michałowo
M P
Augustów
M P
1
2
Lp. Sternik - test Załoga Klub Suma Pszczyna
M P
Sosnowiec
M P
Dąbrowa G.
M P
Pszczyna
M P
Chełm Śląski(MŚ)
M P
Turawa
M P
Żywiec
M P
Częstochowa
M P
Chorzów
M P
1 Jakub Midor Dawid Kasprzycki, Rafał Kuszka, Nikola Kopyciok Miasto Chorzów 445 100 95 0 100 150
2 Wiktor Kobryń Beniamin Piksa, Adrian Gołębiewski, Karol Kobryń AWF Katowice 416,5 84 0 95 95 142,5
3 Radosław Jamróz Piotr Krawczyk, Wojciech Anders, Rafał Winecki Komandor Prototo 397,5 85 88 0 88 136,5
4 Artur Tomanek Dariusz Żmuda, Krzysztof Tomanek GVC Szkwał Jastrzębie Zdrój 286,5 0 0 76 83 127,5
5 Karol Boroń Marzena Durkalec, Andrzej Rapacz JK Wrocław 253 83 85 0 0 85
6 Radosław Stachurski Krzysztof Siuliński, Mateusz Kaczmarowski, Marek Stachurski KSW Fregata 232 0 0 100 0 132
7 Katarzyna Szwankowska Robert Płaczek, Elżbieta Malaż ProcoNET Racing Team 220 91 0 0 0 129
8 Michał Kępski Maciej Skiba, Konrad Małopolski AZS Politechnika Rzeszowska 209 0 86 0 0 123
9 Jarosław Cieślak Sławomir Szymonik, Jagna Cegielska, Tymoteusz Szczygieł KW ENIF Częstochowa 185 0 100 85 0 0
10 Dariusz Bałazy Krzysztof Brzezinka, Dawid Pałka KSW Hutnik Pogoria 174 0 0 83 91 0
11 Michał Markiewicz Robert Glassner, Michał Drużbicki AZS Politechnika Rzeszowska 169 88 0 81 0 0
12 Mariusz Wypych Jurek Arciszewski, Wojtek Michowicz, Bartosz Cieślak, Robert Skorek-Osikowski Marina Poraj 169 0 91 78 0 0
13 Andrzej Kaliga Adam Orzechowski, Mariusz Kasiura HKŻ Turawa 152 0 0 70 82 0
14 Piotr Poliwczak Tomasz Kasperczyk, Piotr Słowikowski YC Opty 126 0 0 0 0 126
15 Krzysztof Szot Bartosz Góral, Bartosz Rybarski YC Opty 124,5 0 0 0 0 124,5
16 Łukasz Kasperczyk AnnaJelińska YC Opty 121,5 0 0 0 0 121,5
17 Jan Gocki Michał Gocki, Jakub Wszołek ZP Forever Young 95 95 0 0 0 0
18 Sebastian Knasiecki Martyna Knasiecka, Piotr Knasiecki Viking Człuchów 91 0 0 91 0 0
19 Jakub Pankiewicz Andrzej Osuch, Paweł Mika Perinate Sailing Team 88 0 0 88 0 0
20 Krzysztof Siuliński Kinga Strączyńska, Marek Stachurski KSW Fregata 86 86 0 0 0 0
21 Janusz Zimer Łukasz Nykiel, Iwona Nykiel MKS Szkuner Myślibórz 86 0 0 86 0 0
22 Tomasz Siwiński ZbigniewHayn, Jan Siwiński HALS Chodzież 86 0 0 0 86 0
23 Przemysław Witkowski Przemysław Pawlaczyk, Szymon Wojtkowiak LIRA KKŻ Kościan 84 0 0 84 0 0
24 Andrzej Moroński Katarzyna Morońska, Wojciech Siudy GronikSailing Team 84 0 0 0 84 0
25 Michał Gajda Kuba Kołakowski, Mariusz Kołakowski JK Rewa 82 0 0 82 0 0
26 Ryszard Wisz Eugeniusz Wisz, Marek Szewczyk N/A 81 0 0 0 81 0
27 Dariusz Żurawski Jerzy Szpit, Maciej Sobociński MKS Szkuner Myślibórz 80 0 0 80 0 0
28 Michał Mydlarz Bartosz Kawa, Aleksander Cedro N/A 80 0 0 0 80 0
29 Zbigniew Długoszewski Bartosz Skrzypczak, Marcin Grudziński LKŻ Sława 79 0 0 79 0 0
30 Adam Pachowicz Leszek Jagusiak, Tomasz Wiernicki MKS Szkuner Myślibórz 77 0 0 77 0 0
31 Maciej Skiba WojciechPietryka, Konrad Małopolski AZS Politechnika Rzeszowska 75 0 0 75 0 0
32 Jan Witkowski Kinga Pilarska, Marek Żurawski MKS Szkuner Myślibóorz 74 0 0 74 0 0
33 Krzysztof Grajewski Maciej Wiśniak, Waldemar Stec Sztorm Barlinek 73 0 0 73 0 0
34 Stefan Kalinowski Tomasz Knasiecki, Alicja Knasiecka Futurenet Viking Człuchów 72 0 0 72 0 0
35 Marcin Styborski Stanisław Wawak, Michał Masiulanis PG Racing 71 0 0 71 0 0
36 Adam Perczyński Wojciech Perczyński, Grzegorz Perczyński Grupa HM 69 0 0 69 0 0
Lp. Sternik Załoga Klub Suma Myśliborz
M P
Miedwie
M P
Międzyrzecz
M P
Międzychód
M P
Barlinek
M P
1 Knasiecki Romuald Knasiecki Tomasz, Knasiecka Martyna MTTiSW 100 1100
2 Misiaszek Mirosław Misiaszek Maciej, Grzelak Mieczysław MKS Szkuner Myślibórz 95 295
3 Pachowicz Adam Nykiel Lukasz, Nowak Bartek MKS Szkuner Myślibórz 90 390
4 Olszewski Janusz Mordas Tomasz, Zajt Barłomiej KŻ Jomitoka 85 485
5 Witkowski Jan Witkowska Milena, Żurawski Marek MKS Szkuner Myślibórz 84 584
6 Witkowski Przemysław Selmoser Hybert, Kabat Paweł KKŻ Kościan 83 683
7 Kalinowski Stefan Kalinowski Maciej, Studziński Maciej KŻ Człuchów 82 782
8 Żurawki Dariusz Szpit Jerzy, Szeligiewicz Katarzyna MKS Szkuner Myślibórz 81 881
9 Piepiora Magdalena Gierczyńska Karolina, Gierczyńska Julia MTTiSW Międzychód 80 980
10 Mrówka Grzegorz Gil Bartosz, Babiera Konrad MTTiSW Międzychód 79 1079
11 Piepiora Paweł Dura Ryszard, Buśko Maciej MTTiSW Międzychód 78 1178
logo KlasaOmega

Załogi Klasy omega

POL-339

Monster Sailing Team

Wodna pasja

POL-199 Gronik

Grupa HM Olsztyn

POL-175

POL-333 AMA

ENEXIO

AZS Politechnika Rzeszowska POL-223

PG Racing POL-277

HM Poland POL-181

POL-101 SAILOR.PL YKP Warszawa

POL-180 Lion Sailing Team YKP Warszawa

Szkuner Myślibórz – POL-191

K.W. ENIF Częstochwa

Vector Sails

Struga Racing

Kid’s POL-271

Tachion

ProcoNet Racing

Lira KKŻ Kościan

Superkoszyk.pl Sailing

POL-380 Viking Człóchów

Wodna Pasja

Perinatea Sailing

YKP Warszawa POL-1924

Miasto Chorzów

AWF Katowice

Nemo

LinK https://www.youtube.com/embed/uSTJN8mY_qk

LinK https://www.youtube.com/embed/zo6IPWXKl3k

LinK https://www.youtube.com/embed/hxqodr0fU7k

LinK https://www.youtube.com/embed/-BGdBOfqm0M

LinK https://www.youtube.com/embed/Qty5hPkOaWY

Archiwum
logo KlasaOmega

SPONSORZY I PATRONI MEDALNI

SPONSORZY

PATRONI MEDIALNI

logo KlasaOmega

Kontakt

SIEDZIBA

Polski Związek Klasa Omega
ul. Melchiora Wańkowicza 2/17; 10-684 Olsztyn
NIP: 739-334-14-85
Konto bankowe: Bank PKO BP Elbląg
Konto: 66 1020 1752 0000 0602 0066 4094

ADRES DO KORESPONDENCJI

Polski Związek Klasy Omega
Daniel Sokołowski

01-216 Warszawa, ul. Brylowska 2/16,
info@klasaomega.pl
tel.: 507 135 366

Formularz kontaktowy