logo KlasaOmega

Aktualności

Archiwum aktualności
logo KlasaOmega

Klasa omega

Omega – trzyosobowa klasa jachtów żaglowych typu slup, obecnie wykorzystywanych głównie w regatach. Długa na 6,30 m i szeroka na 1,80 m, otwarto pokładowa konstrukcja, została zaprojektowana przez Juliusza Sieradzkiego w latach 40 w okupowanej Warszawie. Zbudowana pod kątem zgodności z popularną wtedy klasą „H”. Obecnie spotykane konstrukcje to rozwojowe wersje prototypu, wykorzystujące nowe materiały i rozwiązania, nadal budowane jednak wg. zarysowanych przez konstruktora planów. Pomimo upływu lat, łódka pozostaje jedną z najszybszych i najatrakcyjniejszych klas regatowych w Polsce. Umożliwia ściganie na wszystkich dostępnych akwenach, od małych jezior i rzek po otwarte morze.

Co roku na Omegach rozgrywane jest mnóstwo regat, a także prowadzonych jest kilka cykli. Największy jest Puchar Polski, a oprócz tego regionalne ligi, takie jak Puchar Śląska, Puchar Ziem
Zachodnich czy Podlaska Liga Regatowa. Największą imprezą sezonu już od wielu lat są Mistrzostwa Polski, przyciągające na start nawet 60 i więcej załóg. Podczas regat flota łódek podzielona jest na 2 grupy: Standard i Sport (na imprezach poza Pucharem Polski najczęściej występuje tylko klasa Standard). Najważniejsze różnice między tymi klasami to wykorzystanie spinakera i trapezów dla jednego załoganta oraz nieco niższa waga „Sportów”. W praktyce łódki w obu flotach to te same konstrukcje, jedynie noszące nieco inny takielunek i ew. dociążone do startów w „Standardzie”;.

Regaty Omegi od lat przyciągają do siebie szerokie grono żeglarzy. Łódka jest na tyle łatwa w obsłudze, sprawna i bezpieczna, że bez problemu odnajdują się na niej nawet początkujące załogi. Równocześnie duża prędkość, zwrotność, a także wysoki poziom rywalizacji od lat przyciągają na nasze regaty znakomitych zawodników z innych klas, szukających nowych wrażeń i solidnego ścigania.

nurt rzeki i kierunek rzeki wyznacza nam cele

Polski Związek Klasy Omega działa w formie stowarzyszenia. Jest dobrowolnym zrzeszeniem żeglarzy uprawiających żeglarstwo na jachtach klasy „Omega” i opiera swoją działalność na pracy społecznej członków. Celem działania związku jest upowszechnianie żeglarstwa na klasie Omega, integrowanie środowiska skupionego wokół klasy, organizowanie działalności sportowej oraz krzewienie kultury fizycznej i aktywnego spędzania wolnego czasu.

siedziba

Polski Związek Klasa Omega
ul. Melchiora Wańkowicza 2/17; 10-684 Olsztyn
NIP: 739-334-14-85

Adres do korespondencji

Polski Związek Klasy Omega
Daniel Sokołowski
ul. Brylowska 2/16, 01-216 Warszawa
info@klasaomega.pl
tel.: 507 135 366

Konto bankowe

Bank PKO BP Elbląg
Numer rachunku: 66 1020 1752 0000 0602 0066 4094

zarząd stowarzyszenia

  • Prezes: Daniel Sokołowski
  • V-ce: Andrzej Osuch
  • Sekretarz: Krystyna Kiczko
  • Skarbnik: Przemysław Witkowski
  • Członek Zarządu: Piotr Sutkowski

Komisja Rewizyjna

Członek komisji rewizyjnej: Dariusz Bałazy
Członek komisji rewizyjnej: Katarzyna Szwankowska
Członek komisji rewizyjnej: Romuald Knasiecki

Sąd koleżeński

Członek sądu: Marek Chruściel
Członek sądu: Janusz Zimer
Członek sądu: Magdalena Jaskulska
Członek sądu: Sebastian Knasiecki
Członek sądu: Mirosław Górski

Komisja Techniczna

Przewodniczący komisji technicznej: Ryszard Gralak
Członek komisji technicznej: Piotr Marcyjaniuk
Członek komisji technicznej: Jarosław Cieślak
Członek komisji technicznej: Adam Osiński
Członek komisji technicznej: Mirosław Górski

Przepisy techniczne dla klas Omega Sport i Standard, obowiązujące w regatach organizowanych pod egidą Polskiego Związku Klasy Omega. Przepisy są wersją rozwojową oryginalnych planów Omegi Juliusza Sieradzkiego. Oprócz tego inne przydatne dokumenty opisujące kwestie techniczne oraz zasady obowiązujące podczas regat.

Zakładka w budowie

Nie ma chyba w Polsce żeglarza, szczególnie na śródlądziu, który na drodze swojej żeglarskiej kariery nie spotkał by się z Omegą. Popularna „Omka” to dziś konstrukcja kultowa. Wychowały się na niej całe pokolenia żeglarzy turystów i regatowców. Służyła do wszystkiego. Była wszechstronna. W 2002 roku obchodziliśmy sześćdziesięciolecie klasy Omega w Polsce. Klasy jedynej w swoim rodzaju.

Początki bywają trudne…

Można śmiało stwierdzić, że Omega nie powstałaby, gdyby nie wojna. To właśnie druga wojna światowa przerwała studia Juliusza Sieradzkiego i zmusiła go do zajęcia się zarobkowym budowaniem łodzi i jachtów. Plany nowego jachtu krystalizowały się w latach 1940-1942, aby w 1942 roku (niektóre źródła mówią o 1941r) przybrać konkretną formę w postaci pierwszego egzemplarza, wykonanego w okupowanej Warszawie, w szopie nad Wisłą, w pobliżu Mostu Poniatowskiego. Sieradzki nie budował swojej konstrukcji sam. Za pomocników miał doświadczonych żeglarzy i szkutników, takich jak Zbigniew Szymański, Mieczysław Boczar, czy Leon Jensz – znakomity polski żeglarz, uczestnik igrzysk olimpijskich w 1936r. W swojej pracy konstruktorskiej Juliusz Sieradzki, olimpijczyk z Kilonii z 1936 roku i pierwszy Mistrz Polski w klasie Finn z 1953r , wzorował się zapewne na konstrukcjach mu współczesnych. Zawistni powiadali nawet, że Omega jest plagiatem z innych klas. Duże podobieństwo wykazuje na przykład do amerykańskiej łodzi Chesapeake 20.(rys 1) Sadzę, że nie można zarzucać konstruktorowi Omegi tego, że jego konstrukcja wpisywała się w obowiązujący w tamtych latach trend. Była tylko podobna i to wszystko.
Jacht ma też swoją kartę kombatancką. Podobno pierwsze Omegi służyły do szkoleń żeglarskich członków AK i były wykorzystywane do transportu przez Wisłę, w czasie Powstania Warszawskiego.

Po wojnie, jakby naturalną koleją rzeczy, Omega wypłynęła na szersze wody. Powodów było kilka. Pierwszym i zasadniczym była niewielka ilość sprawnych jednostek pływających. Nie było na czym odbywać szkoleń, o pływaniu przyjemnościowym nie wspominając. Nie od rzeczy była też prosta konstrukcja jachtu i dostępność materiału. Poszycie kadłuba wykonywano z cienkich listewek sosnowych, układanych na szkielecie z twardszego drewna. Omegi, w oparciu o plany Juliusza Sieradzkiego, budowano wszędzie. W mniejszych i większych warsztatach, często klubowych, siłami i ze środków członków klubów. Właściwości jachtu i jego pojemność – 5 do 6 osób – predestynowały konstrukcję jako wymarzony jacht szkoleniowy, co bezpośrednio miało ogromny wpływ na ilość budowanych jednostek i ich powodzenie wśród żeglarzy.
Omeg używano do wszystkiego. Służyły jako jachty turystyczne. Odbywano na nich szkolenia na stopnie żeglarskie, regaty i długotrwałe rejsy śródlądowe. A sprawa nie była prosta, jako że drewnianych, słomkowych konstrukcji nie można było zaliczyć do szczelnych i suchych, a płaski pokład dziobu i maleńki falochron były jakby zaproszeniem fali na pokład. Było to zatem bardzo mokre żeglowanie, pomimo gumowych i z „wodoodpornego” brezentu worków, powszechnie używanych do transportu odzieży. T tym okresie szczytem mody „sztormiakowej” był nieśmiertelny, wykonany z gumy, radziecki kombinezon przeciwchemiczny OP-1.
W swojej karierze omega doczekała się udoskonaleń i mutacji. Wielu żeglarzy dobudowywało do jachtu kabiny, powstawały krótkie serie Bisomegi i Alfa.

W połowie lat siedemdziesiątych a konkretnie w 1974 r stocznia jachtowa w Ostródzie rozpoczęła budowę kadłuba z laminatów. Jednakże połączenie laminatowej konstrukcji kadłuba, w oparciu o wlaminowywane drewniane wręgi i podłużnice, oraz sklejkowy pokład, nie wyszło Omedze na dobre. Nowa konstrukcja, w zamierzeniu lżejsza i trwalsza, w rzeczywistości okazała się niewypałem. Ze względu na marną jakość zastosowanej żywicy była bardzo nietrwała a przy tym często cięższa niż omegi słomkowe. Sprawy nie polepszał drewniany maszt i stoczniowe żagle, szyte „na sztukę”, na które narzekali żeglarze. Nic więc dziwnego, że dalej niesłabnącym powodzeniem cieszyły się drewniane Omegi wychodzące z warsztatów renomowanych szkutników. Niewiele wniosła modyfikacja Omegi Ostródy (tak brzmiała oficjalna nazwa jachtu) z 1978 r. Sklejkowy pokład zamieniono na laminatowy. Nieszczęściem w nowej konstrukcji były grube dechy wlaminowane pod pokładami „dla usztywnienia”. Drewniany maszt i bom został zastąpiony aluminiowym, jednakże pierwsze egzemplarze, wyposażone w grubościenne i ciężkie profile, nie spełniały pokładanych w nich nadziei. Jacht, który z założenia miał ważyć około 300 kg nierzadko osiągał pół tony i więcej. Wiele z tych Omeg zostało przebudowane w klubowych warsztatach, szczególnie egzemplarze dla celów regatowych.

A była szansa…

Błędy w rozwoju konstrukcji a także kilka innych czynników były przyczynkiem do spadku popularności Omegi w tym okresie. Jacht, mający wszelkie cechy wszechstronnej i nowoczesnej konstrukcji nigdy nie został wypromowany jako klasa międzynarodowa. Nieliczne Omegi trafiły do Niemiec, Czech i byłego ZSRR. Zaprzepaszczono ogromną szansę, jaką dawała konstrukcja Sieradzkiego. I to w latach, kiedy na Mistrzostwa Polski przyjeżdżała blisko setka jachtów . A rzecz wcale nie była taka prosta jak by się wydawało. Problemów było wiele, szczególnie transportowych. To nie były czasy, w których do samochodu osobowego czy busa załoga podczepiała lekką przyczepkę i łatwo i przyjemnie podróżowała na regaty. W tamtych latach jachty jeździły w najlepszym wypadku ciężarówkami i… pociągami. W takim na przykład Olsztynie kolej podstawiała wagon na tor trasy Olsztyn-Morąg, przebiegający w pobliżu jeziora, a żeglarze na rękach nieśli Omegi na wysoki nasyp i ładowali. Wtedy tylko pomarzyć można było o wyczynie, jakiego dokonał Jarek Cieślak z Częstochowy wiele lat później, zabierając się na regaty z jachtem…autostopem. Jarek z braku pojazdu wyciągnął przyczepę z jachtem na trasę, postawił w przesiekę a sam łapał stopa, sprawdzając, czy delikwent ma hak. Z miejsca pąkując kierowcom dodatkowe obciążenie i załogę podróżował dobę ale na regaty zdążył. Czy dzisiaj komuś by się chciało?
Ze zrozumiałych przyczyn Omega musiała ustąpić pola jako jacht turystyczny. Niska wolna burta, praktyczny brak miejsc do spania i kabiny, z góry przesądzał o przegranej Omegi z szybko rozpowszechniającymi się w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych jachtami kabinowymi. I nie miał tu znaczenia fakt, że Omega była od tych konstrukcji sprawniejsza i szybsza, a żeglowanie na niej dostarczało większych wrażeń i satysfakcji.
W środowisku żeglarzy-turystów zaczęła się liczyć wygoda i „pozycja” – a tę wyznaczała kabina nad głową. Im wyższa, tym lepsza. W tym też okresie z tras regatowych wypierały Omegę konstrukcje olimpijskie i jachty klas przygotowawczych. Powszechnie ścigano się na Finnach, OK.-dinghy, FD, Cadetach i Optymistach. „Zapomniano” nawet o rozgrywaniu Mistrzostw Polski. Do łask Omega powróciła dopiero w latach osiemdziesiątych, ale to już inna bajka… CDN…

Chesapeake 20 Omega

         

Specyfikacja CHP

20

Specyfikacja

Omega

L.O.A. 20′ Długość całkowita 6,20m
L.W.L. 15’7” Długość linii wodnej Ok 5,50m
BEAM 6’7” Szerokość maks. 1,80m
SAIL AREA 250 sq.ft. Pow. żagli 15m2
MAST 33’6” Maszt około 9m
BOOM 12′ Bom 2,75m
MIN. WT. 900/950# Waga minimalna 250 kg
Rok Budowy Około 1936 Rok Budowy 1942

 

Rys.1 Faktycznie podobne. Ale czy takie same?

60 lat minęło… cz. 2

Od nowa czyli odnowa…

W swojej bogatej historii klasa Omega zasłużyła się także jako jacht regatowy. Naturalną koleją rzeczy, konstrukcja, która w latach pięćdziesiątych schodziła na wodę setkami musiała trafić do regat. Wielkie znaczenie miały tu przede wszystkim potencjalne wartości regatowe jachtu i jego rosnąca popularność, ale nie tylko.
Reaktywowany w 1946r Polski Związek Żeglarski ustalił listę regatowych klas mieczowych. Obok „Olimpijki” i „Dwudziestki”, znalazła się na niej również Omega jako klasa „H”. Nie da się o tym okresie powiedzieć, jako o okresie burzliwego rozwoju konstrukcji Sieradzkiego. Kraj ciężko podnosił się z wojennych zgliszcz, brakowało wszystkiego. Początek lat pięćdziesiątych to polityczna zawierucha wokół PZŻ – zakończona w efekcie rozwiązaniem Związku (wielu żeglarzy marzy dzisiaj o tym J) i powołaniem w jego miejsce Sekcji Żeglarskiej Głównego Komitetu Kultury Fizycznej. W tym okresie stalinowskie władze zakazały wręcz wszelkich międzynarodowych kontaktów żeglarskich a jeżeli takowe następowały, to pod ścisłą kontrola ówczesnego aparatu władzy. Opóźniło to znacznie wejście do Polski międzynarodowych klas regatowych, ale spowodowało, że Omega jako klasa „H” stała się klasą narodową.
Już od 1951 r oku rozgrywano Mistrzostwa Polski, których czynnym uczestnikiem był sam konstruktor jachtu, zajmując w 1951r drugie miejsce, a w kolejnych latach dwukrotnie zdobywając tytuł Mistrza Polski.
Szczęśliwie dla Omegi złożyło się, że przewodniczącym komisji sprzętu i urządzeń GKKF w latach 1953-1956 był właśnie Juliusz Sieradzki. Komisja zatwierdziła Omegę jako monotypowy jol narodowej klasy „H”, czego następstwem było wydanie szczegółowych planów jachtu i rozpowszechnienie ich w kraju. Na efekty nie trzeba było długo czekać. Już pod koniec lat pięćdziesiątych krajowa flotylla Omeg liczyła oficjalnie blisko 500 egzemplarzy.
Ale lata pięćdziesiąte to nie tylko pasmo sukcesów. Reaktywowanie w 1956 roku Polskiego Związku Żeglarskiego oznaczało dla Omegi Koniec kariery jako regatowej klasy „H”. Otwarcie się na zachód i wejście do kraju międzynarodowych klas żeglarskich takich jak FD, Star, Cadet czy Finn, oraz położenie nacisku na rozwój tych właśnie konstrukcji spowodowało w efekcie, pod koniec lat sześćdziesiątych, zaprzestanie rozgrywania oficjalnych Mistrzostw Polski. I trudno dziś zrozumieć, czym kierowały się ówczesne władze PZŻ. Mieli włodarze polskiego żeglarstwa wszelkie warunki, aby nie tylko nie zaprzestać rozgrywania MP, ale także wypromować klasę poza granicami kraju. Ale tak się nie stało i Omega została zepchnięta do roli jachtu szkoleniowo-turystycznego. Nie oznacza to, ze nie rozgrywano na niej regat. Wręcz przeciwnie. Ale były to imprezy o charakterze branżowym. I trzeba tu oddać hołd takim organizacjom jak LOK, ZHP czy Budowlani. To dzięki nim i regatom branżowym, często pod szyldem Mistrzostw Polski LOK czy „Budowlanych”, Omega przetrwała kilkanaście lat oficjalnego niebytu regatowego.
Tak się złożyło, że Omega odradzała się wraz z niepodległą Polską. Mazurska Operacja Żagiel z 1981 roku stała się miejscem reaktywowania Omegi jako klasy regatowej i powołaniem Żeglarskiego Związku Klasy Omega, chociaż pierwsze, po przerwie, Mistrzostwa Polski, wygrane przez Ryzarda Gralaka, odbyły się w Chodzieży już w 1980r. Stan wojenny przerwał oficjalną działalność Związku na dwa lata, ale w listopadzie 1983r., w siedzibie Bydgoskiego OZŻ zebrało się 30 miłośników klasy by powołać Związek Klasy Omega, którego pierwszym prezesem (przewodniczącym) został bydgoszczanin Jerzy Wesołowski. W zebraniu założycielskim, miedzy innymi, wziął udział Juliusz Sieradzki a także późniejsi członkowie zarządu Ryszard Gralak, Tadeusz Gajewski i Romuald Knasiecki.
Było rzeczą niemalże oczywistą, że trzon nowo reaktywowanego Związku Klasy Omega stanowili aktywni żeglarze regatowi.

W latach osiemdziesiątych na Mistrzostwach Polski „królował” Romuald „Rumek” Knasiecki, który w załodze z synem Sebastianem i Romualdem Galorem zdobywali tytuł Mistrza Polski pięciokrotnie. Dwukrotnie na „pudle” stawał Ryszard Gralak z załogą. W tym okresie podstawowym kadłubem służącym do regat były jachty wykonywane przez Jana Chomicza, Romualda Knasieckiego i Stocznię Ostróda. Co prawda ostródzkie jachty, mimo poprawy jakości, były najczęściej przerabiane zaraz po przyjściu do macierzystego klubu, to wiele z nich pływało w czołówce i zdobywało medale.
Lata dziewięćdziesiąte to dominacja „klanu Bieguńskich”. W latach 1990-1994 i później 1998-1999 siedmiokrotnie tytuł mistrza zdobywał Artur Bieguński ze Szczecinka. Dwukrotnie srebrny medal i jeden złoty zdobył ojciec Artura – Remigiusz. W latach 1997 i 2000 przypomniał o sobie Romuald Knasiecki z Bydgoszczy – znakomity żeglarz i szkutnik sam budujący swoje Omegi. Tę dominację Bieguńsko-Knasiecką przerwał tylko na rok 1995 Mirosław Majewski z Bractwa Wodnego Grudziądz.

W tym czasie Omega regatowa ewoluowała również konstrukcyjnie. Jachty zaczęto budować w oparciu o najnowsze żywice, zastosowano lepsze profile na maszty. Bez większego powodzenia (pewnie ze względu na duży koszt i szybkie zużycie) próbowano wprowadzić mylarowe żagle. Na porządku dziennym znalazły się patenty przeniesione z FD czy „470″. Zwiększyła się ilość używanych regulacji a jacht „odchudzono” do 250 kg. Tradycyjny blaszany miecz w wielu jachtach zastąpiły profile ze sklejki czy laminatu. W żegludze przy silnych wiatrach dużą pomocą dla trzyosobowej załogi okazał się wprowadzony do klasy trapez. Wszystko to spowodowało ponowne zainteresowanie się klasą żeglarzy i to zarówno młodych, jak i „starych wyjadaczy”. Wprowadzony niedawno spinaker bardzo uatrakcyjnił regaty Omeg nie tylko sportowo, ale i widowiskowo.
Ale na to zdawało by się pasmo sukcesów trzeba wylać nieco gorzkich żali. Wprowadzając te wszystkie nowinki i usprawnienia „wylano dziecko z kąpielą”. Z jednej strony – podniesiono atrakcyjność i wartości regatowe jachtu. Z drugiej zaś – pozbawiono możliwości ścigania się w Pucharze Polski żeglarzy o mniej zasobnej kieszeni. Wielu armatorów „turystycznej” wersji Omegi musiała się rozstać z regatami o Puchar Polski, gdyż albo nie stać ich było na zakup nowych jednostek, albo po prostu nie czują się na siłach pływać ze spinakerem, a z powodzeniem żeglowali by w klasie turystycznej. A przecież w latach dziewięćdziesiątych rozgrywano Mistrzostwa Polski i Puchar Polski w Omedze regatowej i turystycznej klasyfikując jachty oddzielnie.
Nie pomogła także Omedze niezrozumiała decyzja PZŻ dotycząca konstrukcji nazwanej Omega UKS i popieranej przez włodarzy PZŻ przy tworzeniu Uczniowskich Klubów Sportowych. Nie wiem, czy nie popełniono tutaj dużego nadużycia, czy nawet złamania praw autorskich, gdyż Omega UKS prawdziwą Omegą nie jest, nie była i nie będzie. Daleko jej do właściwości regatowych pierwowzoru (próbujący się ścigać UKS-ami zostawali zawsze daleko w tyle za najsłabszą nawet oryginalną konstrukcją Sieradzkiego). Co się zaś tyczy szkolenia, to Omega w mojej opinii wypada o wiele lepiej niż UKS. I do dzisiaj nie bardzo potrafię zrozumieć, o co tak naprawdę chodziło osobom, które podjęły decyzje o promowaniu Omegi UKS. Mieli przecież do dyspozycji jacht sprawdzony i popularny, który bez problemu można znaleźć w każdym żeglarskim klubie. A jak nie wiadomo o co chodzi, to wiadomo o co chodzi…

Dzisiaj Omega jest z pewnością jedną z najtańszych klas regatowych. Już za około 13 tys PLN netto można w stoczni Andrzeja Szynkiewicza w Barlinku zakupić kompletny jacht. Bardzo „wypasione” modele regatowe od „Jedrka” to wydatek rzędu dwudziestu kilku tysięcy złotych netto (koszt podzielony na załogę to kilka tysięcy na osobę). Doskonałe, choć nieco droższe Omegi robi Romuald Knasiecki w Bydgoszczy. Puchar Polski juniorów wygrała w tym roku Daniela Stankowiak na łódce wykonanej przez Jurka Stankowiaka. Natomiast wielokrotny Mistrz Polski Artur Bieguński od lat nie zmienia kadłuba od Jana Chomicza.
Innym problemem, z którym klasa musi się szybko uporać, są nie dość ścisłe przepisy klasowe. Dziś pozwalają na dużą swobodę ewentualnym budowniczym jachtu, co szczególnie pokazał ostatni sezon. Najnowsze konstrukcje projektu Eugeniusza Gintera wykonane przez niego osobiście i przez Romualda Knasieckiego, są tego najlepszym potwierdzeniem. Aby utrzymać i zwiększyć popularność klasy, trzeba wystrzegać się „wyścigu zbrojeń”. Ale także zupełnie chybionego pomysłu rozszerzenia Pucharu Polski do 16 imprez, co miało miejsce w ubiegłym sezonie. Inaczej na regatowych trasach zostanie kilku „scigantów” z grubymi portfelami i dobre wspomnienia z minionych lat. I to właśnie uściślenie przepisów klasowych i ograniczenie ilości imprez zaliczanych do pucharu, wydaje się obok ponownego wprowadzenia Omegi turystycznej, najpilniejszą potrzebą klasy. Szkoda by było zmarnować dorobek 60 lat i kilku pokoleń polskich żeglarzy. Szkoda by było atmosfery przyjaźni i świetnej zabawy, jaką stworzyli przez lata startujący na Omegach. I chociaż w klasie, jak w dobrym małżeństwie, dochodzi czasami do drobnych spięć, czy ostrzejszej wymiany zdań, to za kolejnym sezonem z tą „bandą nawiedzonych dziadków i juniorów” tęskni się jak za niczym innym.

Włodzimierz Radwaniecki

 

 

logo KlasaOmega

Regaty

  • Regaty
  • Ranking
  • Puchar Polski Standard
  • Puchar Polski Sport
  • Puchar Kaszub
  • Puchar Podlaskiej Ligii Żeglarskiej
  • Puchar Śląska
  • Puchar Ziem Zachodnich
Lp. Sternik Załoga Klub Suma Wieleń
M P
Dąbrowa G.
M P
Mrągowo
M P
Nord Cup
M P
Powidz
M P
Żywiec
M P
Puck (MP)
M P
Miedwie (Finał)
M P
1 Kobryń Wiktor Beniamin Piksa, Karol Kobryń AWF Katowice 596 1972 295 488 488 295 1100 1130
2 Gajda Michał Kuba Kołakowski, Mariusz Kołakowski, Maciej Thus YC Rewa 594,5 488 982 1100 391 2123,5 1110
3 Perczyński Adam Wojciech Perczyński, Grzegorz Perczyński Grupa HM 570,9 2269 295 586 883 488 4114,4 2104,5
4 Stachurski Radosław Krzysztof Siuliński, Mateusz Kaczmarowski KSW Fregata 564,3 391 1100 784 883 586 685 3118,3
5 Pankiewicz Jakub Andrzej Osuch, Paweł Mika Perinatea Sailing & Diving 546,3 1100 488 1378 784 1279 11104,0 891,3
6 Zimer Janusz Łukasz Nykiel, Iwona Nykiel MKS Szkuner Myślibórz 544,5 784 586 295 488 586 1898,9 594,6
7 Żurawski Dariusz Jerzy Szpit, Maciej Sobociński MKS Szkuner Myślibórz 533,4 685 1180 1081 1081 1081 1774 10105,3 3100,1
8 Witkowski Przemysław Przemysław Pawlaczyk, Szymon Wojtkowiak LIRA KKŻ Kościan 529,9 586 784 685 685 1279 1081 1697,5 792,4
9 Pachowicz Adam Leszek Jagusiak, Tomasz Wiernicki, Kinga Pilarska MKS Szkuner Myślibórz 526,6 883 1477 586 1477 391 1477 12102,7 1286,9
10 Długaszewski Zbigniew Bartosz Skrzypczak, Marcin Grudziński LKŻ Sława 501,5 10181 1279 1279 1180 1477 2092,3 990,2
11 Kalinowski Stefan Tomasz Knasiecki, Alicja Knasiecka FutureNet VI-King Człuchów 485,5 1576 1972 982 1378 1873 1774 2289,7 1385,8
12 Turza Krzysztof Hubert Radzimowski, Marcin Nowak Gniezno 480,8 1279 883 1279 1378 1576 2585,8
13 Grajewski Krzysztof Maciej Wiśniak, Waldemar Stec KŻ SZTORM Barlinek 477 1873 1873 1180 1180 1180 2191,0
14 Cieślak Jarosław Piotr Cieślak, Tymoteusz Szczygieł KW ENIF Częstochowa 440,6 685 1576 391 982 9106,6
15 Moroński Andrzej Andrzej Wojciech Siudy, Katarzyna Morońska Gronik SalingTeam 425,8 1180 784 685 1378 1598,8
16 Markiewicz Michał Robert Glassner, Michał Grużbicki AZS Politechnika Rzeszów 407,6 1477 1081 982 1774 1993,6
17 Knasiecki Sebastian Martyna Knasiecka, Piotr Knasiecki Viking Człuchów 368 391 1477 8107,9 1089,1
18 Orwaldi Krzysztof KS Spójnia Warszawa 322,8 1576 1775 2487,1 1484,7
19 Knasiecki Romuald Sebastian Knasiecki, Piotr Knasiecki Nowicka Międzychód Viking Człuchów 295 1100 1100 295
20 Styborski Marcin Stanisław Wawak, Michał Masiulanis PG Racing 257,8 2071 1675 5111,8
21 Misiaszek mirosław MKS Szkuner Myślibórz 204,5 6105,5 693,5
22 Biały Waldemar KS Turów Zgorzelec 198,2,4 13101,4 496,8
23 Olszewski Janusz KŻ JOMITOKA Miedwie 188,1 14100,1 1188
24 Bałazy Dariusz Jrzysztof Brzezinka, Dawid Pałlka KSW Hutnik Pogoria 171,4 883 2388,4
25 Siwiński Tomasz 166 982 784
26 Mańczak Andrzej 158,5 1774 2684,5
27 Mrowka Grzegorz MTTiSW Międzychód 151,6 2071 2980,6
28 Witkowski Jan Marek Żurawski, Kinga Pilarska MKS Szkuner Myślibórz 150 1675 1675
29 Drużkowski Marcin KORSIL Osielsko 148 1873 1675
30 Kaliga Andrzej Adam Orzechwski, Mariusz Kasiura Sokólka 142 2170 1972
31 Piksa Ewa dewipolska.pl 109,2 7109,2
32 Kępski Michał AZS Uniwersytet Rzeszowski 96,2 1796,2
33 Urba Patryk Jan Olkiewicz, Filip Woźniak Akademia Morska Szczecin 95 295
34 Bokta Piotr Szusz 91 391
35 Łobodziński Adam YK Stal Gdynia 83,2 2783,2
36 Gocki Jan Politechnika Śląska 83 883
37 Wiśnsiewski Przemysław Joanna Pestyk, Magdalena Siulińska dewipolska.pl 82 982
38 Wastag Maksymilian YC SHARKS Wrocław 81,9 2881,9
39 Pospieszała Dorian MTTiSW Międzychód 79,3 3079,3
40 Komorowski Bogusław Wojciech Pokorski, Adam Bosy Neptun Wągrowiec 78 1378
41 Wypych Mariusz Bartosz Cieślak, Robert Skorek-Osikowski Marina Poraj 78 1378
42 Tomanek Artur Dariusz Zmuda, Krzysztof Tomanek GYC Szkwał Jastrzębie Zdrój 76 1576
43 Wrzecionek Michał Grupa Regatowa CH Kielce 76 1576
44 Doch Krystian Adrian Stawicki, Kamil Buczek Akademia Morska Szczecin 74 1774
45 Skiba Maciej Wojciech Pietryka, Konrad Małopolski AZS Politechnika Rzeszów 74 1774
46 Bazera Arkadiusz
Lp. Sternik Załoga Klub Suma Wieleń
M P
Dąbrowa G.
M P
Mrągowo
M P
Nord Cup
M P
Powidz
M P
Żywiec
M P
Puck (MP)
M P
Miedwie (Finał)
M P
1 Ortyl Kamil Marek Gozdowski Robert Zawadowicz Vector Sails 640 1100 1100 1100 1100 1130,0 1110
2 Midor Jakub Rafał Kuszka, Dawid Kasprzycki Miasto Chorzów 596,5 1100 1100 784 391 391 4114,4 3100,1
3 Szynkiewicz Andrzej Marek Chruściel, Damian Woroch KŻ SZTORM Barlinek 573,8 295 295 586 488 295 11104,0 496,8
4 Szwankowska Katarzyna Robert Płaczek, Ela Malarz Proconet Racing Team 566,3,8 488 586 488 488 883 685 5111,8 2104,5
5 Sokolowski Daniel Mieszko Mórawski, Piotr Inglot Superkoszyk.pl Racing 561,7 391 391 391 685 586 7109,2 693,5
6 Boroń Karol Marzena Durkalec, Anna Dobrzańska JK Wrocław 524,7 784 982 1180 784 14100,1 594,6
7 Springer Jan JKM Roda Gdynia 426,8 685 1279 784 1180 1598,8
8 Tarasiuk Igor PG Racing 391,5 295 391 295 6110,5
9 Kalota Paweł Marek Wąsowski, Karina Górka YKP Warszawa 353,6 685 1081 1081 9106,6
10 Praxmajer Marcin Tomasz Staśkiewicz, Kuba Sołtysiak KŻ Petrotechnika 334 586 784 982 982
11 Richter Patryk Marek Zalewski, Michał Pietrzak PG Racing 306,5 488 295 2123,5
12 Szopińska Joanna Dobromiła Kawka, Piotr Klimkiewicz YKP Warszawa 273,9 1081 685 8107,9
13 Czałbowski Wiktor Dawid Płotka, Bartosz Mach PG Racing 198,3 1180 3118,3
14 Witkowski Jan MKS Szkuner Myślibórz 189,9 1697,5 792,4
15 Maksymilian Jabłecki AZS SGH Warszawa 188,7 586 12102,7
16 Nadolny Jerzy Chalkos Lubin 105,3 10105,3
17 Charłampowicz Jędrzej JKM RODA Gdynia 101,4 13101,4
18 Mieszko Mórawski Superkoszyk Sailing team 88 488
19 Micewicz Tomasz Pichał Pielaszkiewicz, Maciej Chatłas MCU Racing 86 586
20 Małecki Piotr 85 685
21 Jabłkowski Szymon 84 784
22 Dobrzańska Anna JK Wrocław 84 784
23 Parużnik Wojciech Jacek Mrozek, Michał Jawor YC PTTK Beskid Nowy Sącz 83 883
24 Sendlewski Arkadiusz OKŻ Olsztyn 83 883
25 Janc Stefan Stefan Janc, Weronika Janc JK Pogoria III 79 1279
Lp. Sternik Załoga Klub Suma Gowidlino
M P
Chmielno
M P
Ostrzyce
M P
Stężyca
M P
ZłotaGóra
M P
1
2
Lp. Sternik Załoga Klub Suma Sokółka
M P
Augustów
M P
Stary Folwark (Hancza)
M P
Rajgród
M P
Augustów
M P
Bryzgiel (Forte)
M P
StaryFolwark (Błekitna Wstęga)
M P
Michałowo
M P
Augustów
M P
1
2
Lp. Sternik - test Załoga Klub Suma Pszczyna
M P
Sosnowiec
M P
Dąbrowa G.
M P
Pszczyna
M P
Chełm Śląski(MŚ)
M P
Turawa
M P
Żywiec
M P
Częstochowa
M P
Chorzów
M P
1 Jakub Midor Dawid Kasprzycki, Rafał Kuszka, Nikola Kopyciok Miasto Chorzów 445 100 95 0 100 150
2 Wiktor Kobryń Beniamin Piksa, Adrian Gołębiewski, Karol Kobryń AWF Katowice 416,5 84 0 95 95 142,5
3 Radosław Jamróz Piotr Krawczyk, Wojciech Anders, Rafał Winecki Komandor Prototo 397,5 85 88 0 88 136,5
4 Artur Tomanek Dariusz Żmuda, Krzysztof Tomanek GVC Szkwał Jastrzębie Zdrój 286,5 0 0 76 83 127,5
5 Karol Boroń Marzena Durkalec, Andrzej Rapacz JK Wrocław 253 83 85 0 0 85
6 Radosław Stachurski Krzysztof Siuliński, Mateusz Kaczmarowski, Marek Stachurski KSW Fregata 232 0 0 100 0 132
7 Katarzyna Szwankowska Robert Płaczek, Elżbieta Malaż ProcoNET Racing Team 220 91 0 0 0 129
8 Michał Kępski Maciej Skiba, Konrad Małopolski AZS Politechnika Rzeszowska 209 0 86 0 0 123
9 Jarosław Cieślak Sławomir Szymonik, Jagna Cegielska, Tymoteusz Szczygieł KW ENIF Częstochowa 185 0 100 85 0 0
10 Dariusz Bałazy Krzysztof Brzezinka, Dawid Pałka KSW Hutnik Pogoria 174 0 0 83 91 0
11 Michał Markiewicz Robert Glassner, Michał Drużbicki AZS Politechnika Rzeszowska 169 88 0 81 0 0
12 Mariusz Wypych Jurek Arciszewski, Wojtek Michowicz, Bartosz Cieślak, Robert Skorek-Osikowski Marina Poraj 169 0 91 78 0 0
13 Andrzej Kaliga Adam Orzechowski, Mariusz Kasiura HKŻ Turawa 152 0 0 70 82 0
14 Piotr Poliwczak Tomasz Kasperczyk, Piotr Słowikowski YC Opty 126 0 0 0 0 126
15 Krzysztof Szot Bartosz Góral, Bartosz Rybarski YC Opty 124,5 0 0 0 0 124,5
16 Łukasz Kasperczyk AnnaJelińska YC Opty 121,5 0 0 0 0 121,5
17 Jan Gocki Michał Gocki, Jakub Wszołek ZP Forever Young 95 95 0 0 0 0
18 Sebastian Knasiecki Martyna Knasiecka, Piotr Knasiecki Viking Człuchów 91 0 0 91 0 0
19 Jakub Pankiewicz Andrzej Osuch, Paweł Mika Perinate Sailing Team 88 0 0 88 0 0
20 Krzysztof Siuliński Kinga Strączyńska, Marek Stachurski KSW Fregata 86 86 0 0 0 0
21 Janusz Zimer Łukasz Nykiel, Iwona Nykiel MKS Szkuner Myślibórz 86 0 0 86 0 0
22 Tomasz Siwiński ZbigniewHayn, Jan Siwiński HALS Chodzież 86 0 0 0 86 0
23 Przemysław Witkowski Przemysław Pawlaczyk, Szymon Wojtkowiak LIRA KKŻ Kościan 84 0 0 84 0 0
24 Andrzej Moroński Katarzyna Morońska, Wojciech Siudy GronikSailing Team 84 0 0 0 84 0
25 Michał Gajda Kuba Kołakowski, Mariusz Kołakowski JK Rewa 82 0 0 82 0 0
26 Ryszard Wisz Eugeniusz Wisz, Marek Szewczyk N/A 81 0 0 0 81 0
27 Dariusz Żurawski Jerzy Szpit, Maciej Sobociński MKS Szkuner Myślibórz 80 0 0 80 0 0
28 Michał Mydlarz Bartosz Kawa, Aleksander Cedro N/A 80 0 0 0 80 0
29 Zbigniew Długoszewski Bartosz Skrzypczak, Marcin Grudziński LKŻ Sława 79 0 0 79 0 0
30 Adam Pachowicz Leszek Jagusiak, Tomasz Wiernicki MKS Szkuner Myślibórz 77 0 0 77 0 0
31 Maciej Skiba WojciechPietryka, Konrad Małopolski AZS Politechnika Rzeszowska 75 0 0 75 0 0
32 Jan Witkowski Kinga Pilarska, Marek Żurawski MKS Szkuner Myślibóorz 74 0 0 74 0 0
33 Krzysztof Grajewski Maciej Wiśniak, Waldemar Stec Sztorm Barlinek 73 0 0 73 0 0
34 Stefan Kalinowski Tomasz Knasiecki, Alicja Knasiecka Futurenet Viking Człuchów 72 0 0 72 0 0
35 Marcin Styborski Stanisław Wawak, Michał Masiulanis PG Racing 71 0 0 71 0 0
36 Adam Perczyński Wojciech Perczyński, Grzegorz Perczyński Grupa HM 69 0 0 69 0 0
Lp. Sternik Załoga Klub Suma Myśliborz
M P
Szczecin
M P
Miedwie
M P
Międzyrzecz
M P
Barlinek
M P
Gudowo
M P
1
2
logo KlasaOmega

Załogi Klasy omega

POL-175

POL-333 AMA

ENEXIO

AZS Politechnika Rzeszowska POL-223

PG Racing POL-277

HM Poland POL-181

POL-101 SAILOR.PL YKP Warszawa

POL-180 Lion Sailing Team YKP Warszawa

Szkuner Myślibórz – POL-191

K.W. ENIF Częstochwa

Vector Sails

Struga Racing

Kid’s POL-271

Tachion

ProcoNet Racing

Lira KKŻ Kościan

Superkoszyk.pl Sailing

FutureNet Sailing

Wodna Pasja

Perinatea Sailing

YKP Warszawa POL-1924

Miasto Chorzów

AWF Katowice

Nemo

LinK https://www.youtube.com/embed/Qty5hPkOaWY

LinK https://www.youtube.com/embed/cnXtX2zM-j0

LinK https://www.youtube.com/embed/nHY9gu_Lqlo

LinK https://www.youtube.com/embed/_OPrYnvXN6s

LinK https://www.youtube.com/embed/Av6mA07RhP8

Archiwum
logo KlasaOmega

SPONSORZY I PATRONI MEDALNI

SPONSORZY

PATRONI MEDIALNI

logo KlasaOmega

Kontakt

SIEDZIBA

Polski Związek Klasa Omega
ul. Melchiora Wańkowicza 2/17; 10-684 Olsztyn
NIP: 739-334-14-85
Konto bankowe: Bank PKO BP Elbląg
Konto: 66 1020 1752 0000 0602 0066 4094

ADRES DO KORESPONDENCJI

Polski Związek Klasy Omega
Daniel Sokołowski

01-216 Warszawa, ul. Brylowska 2/16,
info@klasaomega.pl
tel.: 507 135 366

Formularz kontaktowy